Veel mensen zijn razend nieuwsgierig wat je als 'paranormaal begaafde' zoal ervaart. Ik ken dat gevoel wel, want toen ik nog niet wist dat, wat ik ervaar, 'paranormaal' genoemd wordt, dacht ik precies hetzelfde. Toen bij mij de diagnose 'paranormaal begaafd' gesteld was, dacht ik: Wanneer gebeurt hèt dan. Ik wist toen niet dat hèt al lang gebeurde, want ik had geassocieerd met al die 'fantastische' verhalen over het 'paranormaal begaafd' zijn.

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik mezelf nog steeds afvraag hoe het dan is als je niet 'paranormaal begaafd' bent. Ik ken dat gevoel dus niet. Vroeger vond ik het een gebrek aan inzicht als iemand niet zag wat ik zag. Ik dacht ook dat iedereen kon doen wat ik doe, als ze er maar wat moeite voor deden. Het blijkt niet zo te zijn. Ik weet nog dat ik een keer een zware griep had, waarbij mijn hoofd potdicht zat. Ik had toen echt het gevoel dat er niets binnen kwam. Alsof er een dichte mist voor mijn 'informatiebron' hing. Ik dacht toen: Zou het zó zijn bij die ander? Wat verschrikkelijk saai…

Als kind schreef ik gedichten waarin ik bijvoorbeeld schreef: ...Ik krijg lessen in mijn hoofd.... Ik zocht een creatieve vorm om mijn vreemde 'gevoel' te uiten. Ik had het gevoel dat niemand begreep wat ik voelde. Ik praatte er ook nooit over. En gedichten leenden zich bij uitstek voor het uiten van cryptische omschrijvingen die de ander niet ècht begreep… 

Het leuke is, dat een arts mensen naar mijn praktijk doorverwijst met de diagnose 'paranormaal'. Bij zo'n diagnose openbaart zich dezelfde 'onwetendheid' als ik hiervoor beschreef. Alsof men opeens in een vreemde onbekende wereld is beland. Gaandeweg blijkt dat die wereld niet vreemder is en wordt dan hij al was. Mensen leren alleen anders kaderen. Zij leren onderscheid maken tussen wat eigen is en niet eigen. Want dàt is de grootste verwarring, en zij zijn zich er niet van bewust. Zij vereenzelvigen zich met gevoelens van anderen en zijn daardoor compleet van zichzelf verwijderd geraakt. Zij weten vaak niet eens wie zij dan werkelijk zijn.

Ik geloof overigens nog steeds, dat iedereen 'paranormaal' is, het zij in verschillende gradaties, dat wel. Het woord 'begaafd' is zo'n gradatie, maar zo vreemd als het lijkt is het ècht niet. Zouden wij geboren worden met een vreemde eigenschap die niet natuurlijk is? Natuurlijk niet!

Ik ben ook nog steeds nieuwsgierig wat jij ervaart. Die knop reageren heb ik er niet voor niks onder gezet...