De orbs-hibe lijkt weer wat afgezakt. Althans, voor dit moment. Ik moet wel zeggen dat het ook zo her en der doorschiet. Ik kreeg links en foto’s opgestuurd waarvan ik dacht: Ja, als ik er maar lang genoeg naar staar dan zie ik ook van alles, maar dat zie ik ook in wolken of abstract behang op de muur. Het lijkt of we opeens overal spoken in zien en dat is natuurlijk onzin. Ja, ik geloof zeker in de mogelijkheid andere energieen/entiteiten op camera vast te leggen, waarom niet, alhoewel ze op die van mij nooit verschijnen, maar ik fotografeer dan ook zelden. Maar zoals ik al schreef, ik geloof ook in stofjes op de lens, lichtval, rook en mist, of gewoon pech bij het ontwikkelen.

Toch lijkt het alsof we er aan toe zijn meer op ons geloof te durven bouwen. Ik las zelfs een tijd terug een onderzoek waaruit blijkt dat zo’n 85% van de bevolking gelooft in alternatieve geneeswijzen. Da’s toch dik boven gemiddeld. Als we dat gegeven ook serieus nemen zijn we in één keer uit de brand, maar zo werkt het niet...

>>lees meer

Nog nooit had ik gehoord van het woord 'orbs'. Noem het dom, maar sinds de foto's van Robbert van den Broeke op tv en het net verschijnen landen ze bij mij ook in de mailbox. Foto's en vragen over orbs. Maar ik heb er geen verstand van, wel van geesten (een beetje), maar niet van fotografie. Ik geloof het wel, dat wel, maar ik geloof ook in mist, rook, stof en temperatuursverschillen.
Hier voor u een site waar u 61 foto's met uitleg kunt bewonderen en uw eigen mening vormen...

Een moeder vertelt me gister tijdens een consult dat haar zoontje van twee personen ziet die zij niet ziet. Afwisselend met zijn handjes voor zijn oogjes en er weer af, zegt hij dan: ‘Ik zie ze wel, ik zie ze niet, ik zie ze wel, ik zie ze niet...’ Ik moet erom lachen...
Ook zegt hij met regelmaat: ‘Ha opa.’ En dan zwaait hij naar ‘iets’ in de kamer. Maar hij heeft zijn opa nooit gezien, want zijn opa is overleden...

>>lees meer

Spiritualiteit hangt in de lucht. Het is voelbaar. Het krijgt een plek, het vibreert... Daar waar het aantal bezoekjes aan Columnweb zo rond de 375 per dag scoorde is het in tijd van twee weken meer dan verdubbeld (775), en ook mede naar aanleiding van het programma Er is zoveel meer op zondagavond op RTL4. Vanaf 5 december staan de zoektermen Robbert ten Broeke en Er is zoveel meer maar liefst 670 maal in de statistieken. En daarmee verslaan ze Char dik, die in totaal 338 zoektermen scoort op Columnweb. En Char draait al op Columnweb mee vanaf 19 december 2001 dus tel maar uit je winst. Dat u hier leest is niet alleen leuk voor mij, maar het vertelt ook iets over uw gemoed. We zijn goed bezig...

>>lees meer

Op Discovey zag ik een indrukwekkende documentaire over Natasha Deminka, die organen van de mens kan zien. Zij ontdekte dat op 10-jarige leeftijd en stelt al 6 jaar onomstotelijk de juiste diagnoses vast, van een gekneusde enkel tot een verwijderde nier. Volgens getuigen, waaronder ook artsen, faalt zij nooit. Zij stemde toe in een wetenschappelijke test. Dat zij onder de psychische druk van het ook voor haar zo belangrijke experiment vier van de zeven diagnoses goed stelde was toch opmerkelijk, maar de wetenschap vond het opmerkelijker dat zij er drie miste...

>>lees meer

Dit verhaal dateert al van lang geleden, toen ik nog amper wist wat energie was. Misschien heb ik dit verhaal wel eens summier verteld zo rond de kerst, maar zoals dat mag met kerstverhalen, doe ik dat dan gewoon nog een keer... Toen ik nog een dummie was in energieland begreep ik niet waarom ik altijd precies die verkeerde doos met kerstlichtjes kocht. Tot drie keer toe bracht ik de nieuwe doos terug naar de winkel, geen enkel lampje wilde branden, wel heel even, maar dan was alles weer uit. 'Ik begrijp er echt niets van, mevrouw ' zei de mevrouw van de winkel. 'U bent echt de enige die er mee terug komt. Leest u maar op de doos, de rest van de lichtjes moet gewoon blijven branden zodra er één van stuk is.' Ik besloot te gaan voor de wat duurdere series, geen 200 in een doos van het kruidvat, maar gewoon gedegen kaarsjes van Philips met verwisselbare peertjes. 'Daar brand wel eens een lampje van door.' zo zei de meneer van de winkel, 'maar niet veelvuldig.' Het mocht niet baten. Ook de twee reservepeertjes van deze doos waren binnen no time doorgebrand. De dag voor kerst had ik er inmiddels ook de hele voorraad reservelampjes van de meneer uit de winkel doorheen gejaagd. ‘Dit is mij echt een raadsel.’ zei de man hevig geirriteerd. 'Ik heb nu geen lampjes meer. Normaal kopen mensen wel wat reservelampjes, maar geen voorraden zoals u dat doet.' Daar zaten wij dan, zonder lichtjes met de kerst... Maar zoals dat gaat in het leven kom je dan opeens iemand tegen die je vertelt dat jij die storingen zelf veroorzaakt, gewoon, omdat je energieveld op bepaalde momenten en bij bepaalde leuke of minder leuke emoties wel eens wat knettert met een ander magnetisch veld. Mijn kersteuforie deed er dus geen goed aan. En de emotie van de ergenis nog minder. Het jaar daarop deed ik de lichtjes niet meer zelf in de boom en bleef ik zoveel mogelijk uit de buurt van de boom op momenten dat ik het leuk had. Het werd een sport om de lichtjes brandend te houden tijdens de weken voor kerst. Ik moest mijzelf dus eerst leren dimmen in de buurt van de boom... Tegenwoordig ben ik de kunst aardig meester, heb ik alles weer in eigen beheer en stijg ik tot wat minder grote hoogten, tenminste, als ik daar voor kies...