Sinds juni 2006 schrijf ik met Kluun, schrijver van de bestsellers 
Sanne vraagt: Mijn vriend vertelde dat toen hij naar huis reed van mijn huis, hij een man voor hem uit, naast de weg zag staan. Hij vertelde dat hij het grote licht aan had. Hij kon precies vertellen hoe hij er uit zag. maar kende hem niet. Hij vond het al vreemd dat hij naast de weg stond. Toen hij langs de man wou rijden met een gangetje van 110 km sprong die vent onder zijn auto. Hij zag de armen van de man onder de auto verdwijnen. Hij op de rem. Met gierende banden stopt hij. De remsporen staan nog op de weg. Hij is zich dood geschoken. Zit al te huilen in de auto. Stapt uit om te kijken. En ja hoor niets! Geen deuk geen man! Hij en ik zijn ernstig in de war. Wat betekent dit? Het was levens echt! De rem sporen staan er nog. Ik snap er niets van.
Dit lijkt veel op een paranormale waarneming, Sanne. Dat kan zich inderdaad als levensecht voordoen, alsof je even in een andere dimensie wordt getrokken, als in een droom. Als je dat niet kent is dat schrikken... En in het geval van jouw vriend dus behoorlijk schrikken. Het kan een waarneming zijn op de plek zelf, dus plaatsgebonden, maar het kan ook iets zijn dat je uit de kosmos oppikt, zonder enige reden, dat je dus gewoon waarneemt omdat je er op dat moment voor open staat, omdat je dus op dat moment afstemt op die bepaalde frequentie. Je tapt dan als het ware uit die hele grote universele bibliotheek van gedachten en projecties waar je op dat moment even op intuned. Dat kan zich zomaar voordoen bij ieder gezond en weldenkend mens... >>lees meer
In beschouwing genomen dat niet alleen onze planeet, maar ook wij voor
(...) Het (creatieve) proces dat tot schrijven leidt, verloopt voor een deel onwillekeurig. De schrijver is hierdoor voor een deel afhankelijk van factoren die niet onder zijn controle vallen, hetgeen soms kan leiden tot een (tijdelijk) verlies van inspiratie. Men spreekt enkel over writer's block wanneer het werkelijk om een flinke tijdsspanne van niet kunnen schrijven gaat. Dit overkwam de schrijver Maarten Biesheuvel gedurende een flink aantal jaren. Wanneer het enkel gaat om een zeer korte tijd ('de angst voor de witte bladzijde') gebruikt men de term niet, en evenmin wanneer het gaat om een crisis die terug te voeren is op problemen van ernstige psychiatrische aard, zoals bijvoorbeeld Leo Ferrier en Edgar Cairo die lange tijd gekend hebben.