Vorige week verscheen het boek God als misvatting van Richard Dawkins. De Volkskrant doopte het tot de 'De bijbel van het atheïsme' waarin 'genadeloos wordt afgerekend met het geloof en gelovigen' en startte een artikelenreeks met meningen, NRC wijdt er een discussiegroep aan op haar log en Hafid Bouazza prees God als misvatting tijdens de laatste Nightwriters in Panama aan als zijn favoriete boek, schrijft Kluun.

Tijd dus voor weer een Zweefmolendialoog.


Mevr.Van Wijnbergen, heeft u de discussie een beetje gevolgd?

Ik heb wat artikelen gelezen, ja.

Dawkins beschrijft de onwaarschijnlijkheid van het bestaan van een God als opperwezen.

Het geeft inhoudelijk stof tot nadenken, maar het roept bij mij ook altijd weer de vraag op waarom mensen zich zo verzetten tegen iets waar zij niet in geloven. Alsof men grip wil krijgen op iets vanuit een verborgen angst die grip te verliezen.

Rob van den Berg schrijft iets soortgelijks in NRC: ''Op driekwart van het boek is dan al duidelijk dat Dawkins aan een heilloze missie bezig is. Wat hij ook betoogt, en hoe prachtig en met hoeveel humor hij het ook opschrijft, hij weet ook wel dat net zo min als gelovigen kunnen bewijzen dat God bestaat, hij het tegendeel kan aantonen. Het is jammer dat hij de frustratie daarover niet altijd weet te onderdrukken."

Alsof je geen pindakaas lust en daarom iedereen ervan wil overtuigen dat pindakaas slecht voor je is...

Mij doet het denken aan de jaren tachtig, toen het nog niet salonfähig was om te zeggen dat je van voetbal hield. Toen voerden de opiniemakers - wat destijds vrijwel gelijk stond aan voetbalhaters - de rellen en vernielingen in en rond de stadions aan als bewijs dat voetbal niks als ellende meebrengt. ofwel: schaf voetbal af en het hooliganisme stopt vanzelf. Dat zie ik nu terug bij de reacties van veel opiniemakers t.a.v. wandaden die in naam van een religie worden gepleegd: van kruistochten tot 9/11, van Noord-Ierland tot Libanon, van Servië tot Afghanistan: schaf het geloof af en de ellende stopt vanzelf.

Dat ben ik met je eens, Kluun, maar wat je schrijvers als Richard Dawkins moet meegeven: het is verleidelijk om religie als vrijbrief te gebruiken om dingen die ons te heet aan de schenen worden buiten onszelf te plaatsen. Het in de handen van God te geven. Dat kan heel bevrijdend werken, maar ook tot luiheid leiden als het aankomt op zelfverwerkelijking.

Leg uit.

Ik zag een oud interview met Herman Brood waarin iemand van de EO hem probeerde te overtuigen van het feit dat het pas goed met hem zou komen als hij God zou aanvaarden. Brood zei naar aanleiding van het feit dat hij zelf dagelijks zijn handelingen overdenkt en zichzelf corrigeert in gedrag: 'Ik deug. Jij vindt dat je deugt omdat je God hebt. Maar misschien heb jij God wel nodig omdat je vindt dat je niet deugt.'

En u, Mevr. Van Wijnbergen, gelooft u eigenlijk in 'God'?

Ik geloof in iets dat het goed met ons voorheeft. Als men dat 'God' noemt, allah...

De meeste Nederlandse intellectuelen en opiniemakers zijn atheïst, krijg ik de indruk. Misschien flauw, maar toch: Quizje, Mevrouw Van Wijnbergen. Wie van dit rijtje geloofde niet in ''iets'' : Plato, Shakespeare, Ghandi, Einstein, Martin Luther King, Mandela?

Dat heb je zeker opgegoogled. Ik gok op Gandhi...
‘Do you think I am superstitious? I am a super-atheïst.’

Fout. Ghandi was Hindu. En ook Moslim, Jood, Christen en Boeddhist, zei hij zelf. Hij stelde Truth en Love gelijk aan God. De reden van mijn vraag is dat het me fascineert waarom veel groten der aarde, genieën, mensen die de mensheid verder hebben geholpen, wél geloofden, ieder op hun manier.

Lennon was atheïst...

Klopt, en er is vast ook een heel rijtje betekenisvolle figuren uit de wereldgeschiedenis op te noemen die overtuigd atheïst waren, maar waar het me om gaat is dat ik het quasi-wetenschappelijk bewijzen dat er 'niets is', en het dedain waarmee intellectuelen neerkijken op mensen die wel in 'iets ' geloven, van een zelfde domheid vindt getuigen als imams, dominees en pastoortjes die overtuigd verkondigen dat hun God de enige is.

Maar Kluun, hoe arrogant ook, als imams, dominees en bisschoppen toe gaan geven dat hun God niét de enige is zouden ze zichzelf en hun God verloochenen. Het zou betekenen dat ze genoegen nemen met meerdere scheppers en mijns inziens is het geloof in hun God, als de almachtige, daar niet op gebaseerd.

Wie of wat is God volgens u dan?

Voor mij is God een alomvattende kracht die ons inspireert, maar ik zie dat eigenlijk meer als iets dat wij in ons dragen, iets dat een deel van ons is dat wij bewust moeten worden. In die zin snap ik wel wat Brood bedoelde...

Ik denk dat het bovennatuurlijke over honderd jaar helemaal niet zo bovennatuurlijk meer blijkt te zijn. Ik geloof dat we steeds meer gaan doorkrijgen wat God is, misschien wel op wetenschappelijke basis, net zoals we ooit elektriciteit en zwaartekracht hebben ''ontdekt''. En dat geldt ook, vermoed ik, voor spirituele en mystieke ervaringen, voor een ongrijpbaar iets als intuïtie e.d.

We zijn al verder dan ooit in een stuk acceptatie van het fenomeen, ook al begrijpen we heel veel niet. We worden spiritueler en gaan steeds meer op zoek naar wat ons drijft. Als die wetenschap zijn onderzoeksmethoden nog eens wat bijstelt, dan komen we vast een heel eind.

Halleluja! Laat ons bidden, of trouwens, laat ons hopen, dat werkt misschien...

Daar geloof ik in!
We spreken...
Hawdoe!

>>Naar reacties op http://www.kluun.nl

Of we het nu hebben over channelen, glaasje draaien of anderszins, het kwaad kent vele gezichten en iemand die wil misleiden, of dat nu een entiteit is of een levende ziel, zal proberen een klimaat te scheppen om vertrouwen te winnen. Logisch, want als direct duidelijk is dat iets goed fout is dan kappen we er zo snel mogelijk mee en houden we het verder voor gezien. Dat is ook de reden waarom eerst berichten doorkomen die overtuigend zijn, waardoor we al snel argwaan en angst inruilen voor nieuwsgierigheid en euforie. Het verhaal van het meisje van elf in deel III is daar een voorbeeld van.

Als we uitgaan van bijv. religies of sekten, dan spreken we over krachten die van grote invloed zijn, met elk hun eigen waarheid binnen een gevormd kader. Sekteleiders worden aanbeden, omdat hun boodschap overtuigend en betrouwbaar lijkt. Zij zijn in staat de boodschap van het licht te verkondigen als pure misleiding. Maar ook de huidige new age gedachte puilt hier en daar uit van die boodschap en men richt de aandacht maar zelden op die schaduwkant, omdat men ervan uitgaat dat enkel positief denken ons tot verlichting brengt en de schaduwkant oorzaak is van misleiding. En dat klopt ook, ware het niet dat die schaduwkant vooral in onszelf zit en dat we volgens de wet van oorzaak en gevolg juist datgene aantrekken waarvan we moeten leren, net zo lang tot we begrijpen en de aantrekkingskracht verdwijnt. Het proces van bewustwording. >>lees meer

Zoals ik gister had aangekondigd zouden Kluun en ik vandaag een Zweefmolendialoog schrijven over 'God' en atheïsme. Maar... er kwam vandaag onverwachts iets tussen, en wel dit nieuwsbericht:




KLUUN EN DE BIJBEL MAKEN DE MEESTE INDRUK

De boeken KEVBDD van Kluun en de Bijbel hebben de meeste indruk gemaakt op mensen in Nederland!

Dat blijkt uit een publieksenquete van de Nederlandse Taalunie! >>lees verder


Een wat vreemde samenloop van omstandigheden, al zeg ik het zelf, gezien het onderwerp van dit nieuwsbericht en de voor vandaag geplande dialoog. En nee, we hebben het niet in scene gezet...


Afijn, het is nu dus druk in huize Kluun, dat wordt niks meer vandaag met die dialoog. U houdt hem tegoed...


Fijn weekend!

Dat er meer is tussen hemel en aarde kan wat mij betreft niet genoeg benadrukt worden. Maar uit voorgaande columns heeft u inmiddels vast wel helder dat alles twee kanten heeft, dus ook het channelen. Met het 11-jarig meisje waarover ik schreef in deel III kwam het gelukkig snel goed. Als zeventienjarige jonge vrouw kwam ze pas weer terug in mijn praktijk met enkel een probleem omtrent een verbroken liefde. De boodschap die ze had geleerd omtrent haar paranormaal zijn nam ze als kind snel en blijvend ter harte. Niet dat het paranormaal zijn met een vingerknip een positieve wending kan nemen na zo’n traumatische ervaring, maar het kind begreep en het kostte weinig moeite haar snel te overtuigen van haar eigen kracht. Daar waar volwassenen heen en weer worden geslingerd tussen ratio en gevoel zijn kinderen in staat hun fantasie als werkelijkheid in te zetten, precies daar waar wij volwassenen geleerd hebben af te haken. Geloof is kracht, twijfel niet overtuigend en niet willen zien maakt blind, ook en júist in die andere dimensie...


Overtuiging mag dan kracht zijn, maar ook dát heeft natuurlijk zijn schaduwzijde. Ik kan mijn voordeur open zetten in de overtuiging dat enkel mensen met een positieve intentie mijn drempel zullen betreden, maar de kans ik groot dat ik, als ik niet oplet, als eerste gajes over de drempel krijg. Want juist degenen die mijn privacy respecteren blijven buiten of zullen, als ze mijn deur open zien staan, hooguit aankloppen om te kijken of alles wel oké is. In die andere dimensie werkt het niet anders. Als we ons open stellen en we hebben geen heldere open visie, dan is de kans groot dat we precies datgene aantrekken waar we niet op zitten te wachten... >>lees meer

Dat al het goede van boven komt is een fabel en ons openstellen omdat we de gave hebben en er daarom op vertrouwen dat wat 'door ons heen mag komen' goed is naïef, schreef ik in deel II over channelen.



We zijn beïnvloedbaar, gelukkig, want Deepak Chopra stelt dat juist onzekere mensen de hoogste spijlen van de ladder halen, omdat ze zich voortdurend verrijken met nieuwe inzichten. Stilstand is achteruitgang en vertwijfeling dus zo slecht nog niet. Maar juist die prachtige eigenschap heeft ook zijn schaduwzijde. Het zijn dan wel juist de meest gevoelige mensen die zich laten inspireren en daardoor ook een inspiratie zijn voor velen, maar het blijft een kwestie van smaak, want waar de één zich laat inspireren door het licht, doet de ander dat door het duister, en over smaak valt niet te twisten… >>lees meer