'Waauw... Ik wil later ook paranormaal worden, dan kan ik ook zo'n mooie computer kopen.' zegt mijn cliëntje als hij tijdens zijn eerste consult mijn computer ontwaart.

(...) De vraag in kwestie: Kunnen mensen louter door de kracht van hun gedachten hun omgeving beïnvloeden?

Jazeker, mensen kunnen dat, tenminste, volgens de onderzoekers Brenda Dunne en dokter Robert Jahn die twintig jaar stilletjes onderzoek hebben gedaan naar het fenomeen van telekinese.

(...) Psychologe Gertrude R. Schmeidler onderwierp twee groepen mensen aan telekinese experimenten. De ene groep bestond uit sceptici en de andere groep uit "gelovers" in het fenomeen. U raadt het al. De groep sceptici presteerde vele malen slechter dan de groep gelovers.

Sceptici staan zichzelf dus in de weg. De filosoof Kierkegaard had gelijk toen hij schreef: "Er zijn twee manieren om jezelf voor de gek te houden. Het ene is om te geloven in wat niet waar is en de andere is weigeren te geloven wat wel waar is".

http://www.grenswetenschap.nl

'Mijn score bij de zenertest was 9 van de 25 goed. Er stond dat ik dan een sterk ontwikkelde intuïtie heb.' vertelde mijn cliënt gisteren trots.
'Waar heb je dat gedaan dan?'
'Op die site van de KRO.'
'Via mijn site?'
'Ja.'
'O.'

Gisteravond om elf uur, na het werk... mijn score:

Jouw intuitie is niet best ontwikkeld, want je haalt niet eens de gokkans van 20%.

Bij Starmanproductions was het al niet veel beter, maar gelukkig stond daar: Ps, er zijn zeer goede en betrouwbare paragnosten en helderzienden die hierbij zeer slecht scoren. Het zegt dus niet dat u NIET paranormaal begaafd bent als u slecht scoort. (phieuw)



Het vlindertje in de tuin van the garden of dreams krijg ik wél naar de overkant, zelfs als ik het niet probeer...

Wat dacht u hiervan...

Heeft u nog gekeken gister naar het programma Op zoek naar het zesde zintuig van de KRO? Dat we allemaal een zesde zintuig hebben is voor mij geen nieuws, maar ik heb wel gekeken. Wat ik ervan vind? Daar ben ik nog niet uit.


Stichting Skespsis heeft er al meer werk van gemaakt. Lees maar eens achter deze link. Op zich hebben ze in een aantal punten geen ongelijk, want los van het feit dat ik zelf niet twijfel aan de mogelijkheid om waarnemingen te doen aan de hand van bijv. een foto of een voorwerp kan ik met stelligheid zeggen dat je met een beetje mensenkennis en een goed opmerkingsvermogen ook een heel eind komt. Ik spreek uit ervaring. In mijn werk als therapeut tap ik echt niet enkel uit dat universele vaatje als het aankomt op waarnemen. Ik kan zelf ook wel wat... Daarbij spreek ik mijn paranormale vermogen aan waar nodig. Op zich dus een goede zaak dat we niet direct vleugels krijgen als iemand zijn kunstje vertoont.


Waarnemen aan de hand van foto's of voorwerpen is niet zo mijn ding, niet omdat het me niet lukt, maar ik beleef er geen genoegen aan. Ik ben helemaal niet zo van de kunstjes. Ik heb het wel gedaan destijds en zelfs ook grondig onderzocht om voor mijzelf tot een conclusie te komen, want ik ben wel gefascineerd door grenzen. Ik heb er zelfs ook nog mee voor een volle zaal gestaan.

Ik schreef over die eerste ervaringen twee columns. De column Voelen via voorwerpen (2001) waarin mijn allereerste 'huiskamerervaring' beschrijf, over een olifant. En de column Een helpend handje van boven, waarin ik beschijf hoe ik mijzelf voor de leeuwen gooide in die volle zaal...

Vanmorgen kwam Goedemorgen Nederland met een voorproefje op het programma 'Op zoek naar het zesde zintuig.' Te zien vanaf zondag 18 februari om 21.20 uur, (Ned 1) acht weken lang. Een afvalrace.

(...)In de eerste aflevering wordt op een auditiedag in het Amsterdamse Panama het kaf van het koren gescheiden. Uit de 229 aanmeldingen zijn ruim honderd mensen geselecteerd. Zij ondergaan verschillende testen, die speciaal voor de audities ontworpen zijn om zo objectief mogelijk de bijzondere gaven van de kandidaten te kunnen toetsen. Zoals de door parapsychologen ontwikkelde 'Zener-test'.

(...)Uiteindelijk wordt op 8 april in een spannende finale uitgemaakt wie het best ontwikkelde of meest overtuigende zesde zintuig van Nederland heeft.


http://hetzesdezintuig.kro.nl/


Het is weer eens wat anders dan Idols en de Xfactor, maar om daar nu weer meteen een wedstrijdje van te maken, mwa...

Kent u ook dat gevoel, wakker worden, maar je lichaam niet kunnen bewegen? Het lijkt een programmeerfoutje.
Ronald Siegel, die vooral bekendheid verwierf door zijn onderzoek naar hallucinatorische ervaringen bij het gebruik van geestverruimende drugs schreef:
"Er leek een donkere gestalte aanwezig te zijn in de kamer. Ik probeerde de dekens van me af te gooien en op te staan, maar ik was vastgenageld aan het bed. Er lag een gewicht op mijn borst. Mijn hart ging heftig te keer en ik had moeite met ademen.
(...) Ieder woord kwam uit een mond die stonk naar tabak.
(...) De taal was vreemd, als een soort Engels dat achterstevoren wordt gesproken."
Siegel, die nog steeds niet kon bewegen, keek naar de wekker op zijn nachtkastje. "Dit is geen droom," dacht hij.

De eerste keer dat het mij overkwam (ooit) riep ik mijn echtgenoot, maar mijn mond deed het niet, er kwam geen geluid uit. Ik raakte lichtelijk in paniek en het leek een eeuwigheid te duren. In werkelijkheid was het een fractie in tijd.
Het is mij nog wel eens overkomen, maar dan niet zo heftig als die eerste keer. Als je het eenmaal ervaren hebt dan is het nieuwtje eraf. Toch blijft het een vervelende ervaring die dikwijls gepaard gaat met gajes aan je bed. Je hart klopt dan net zo snel als die keren dat je, net voordat je in slaap valt, met een rotklap van je fiets of in een gat valt en je vervolgens ligt te schudden in je bed.
Ik ken ook de ervaring van gewoon je lichaam vergeten. Klinkt absurd, maar ik sloeg als het ware een stap over. Dus ipv wakker worden, lichaam in, bed uit: wakker worden, bed uit. Ik was al beneden en het leek net alsof ik in de herhaling moest, maar dan mét bepakking. Dat ging overigens niet gepaard met angst en was een gewaarwording van geheel andere orde.

Vanuit wetenschappelijke benadering noemt men het verschijnsel van niet kunnen bewegen 'slaapverlamming'.
Mythes vertellen andere dingen:
Veel culturen in de hele wereld kennen hun eigen variant van de "Old Hag" uit Newfoundland.
In Vietnam komt midden in de nacht een "Grijze Geest" slachtoffers ophalen om ze tot ver voorbij de bergen te dragen
Het Japanse equivalent is de "Kanashibari" die toverkracht gebruikt om zijn slachtoffers te verlammen.
In Zanzibar drukt de gevreesde "Popobawa" op de borst van slapende mensen en laat ze "geluidloos schreeuwen"
In het zuiden van Amerika heet de druk die een gruwelijke demon of heks op de borst uitoefent "witch sitting" (het zitten van de heks).

Waar ligt de oorzaak, in de geestenwereld, of in een onbekend gebied van het slapende brein?
Een interessant artikel hierover