Geloof jij zelf eigenlijk in voodoo, mailde iemand mij naar aanleiding van het artikeltje van gister.

Ja, ik geloof in voodoo. Ik geloof in krachten die binnen een bepaalde cultuur worden gevoed door geloof en overtuiging middels rituelen. Krachten die als het ware een eigen leven gaan leiden op energetisch niveau door het richten van de aandacht. Of wij er hier met zo'n gratis poppetje net zoveel mee kunnen doen, dat denk ik niet, maar onschuldig is het zeker niet. In feite is het gebaseerd op geloof, maar daarom niet minder werkelijk. Des te sterker het geloof, des te sterker richt men de aandacht. Wij staan binnen onze Westerse cuktuur veel verder van dit soort dingen af, maar dat wil niet zeggen dat wij niet in staat zijn tot dingen. Ik heb er geen twijfel over dat we energie op afstand kunnen richten door sterk aan iemand te denken. In feite is telepathie op niets anders gebaseerd. En dat kennen we allemaal in meer of mindere mate. Aan iemand denken terwijl op hetzelfde moment de telefoon gaat is niemand vreemd. Ik geloof er niet in dat de buurman dood neervalt zodra wij de bijgeleverde spelden in ons poppetje steken, dat gaat te ver, maar het is niet ondenkbaar dat de intentie op een bepaalde manier gevoeld word. Uiteraard afhankelijk van de mate van gevoeligheid van de buurman en het talent van de zender, maar toch... Ik was dan ook hooglijk verbaasd toen ik de commercial op TV zag over het gratis zwarte voodoo poppetje bij de nieuwe Quest onder het motto: Prik het lekker van je af! Natuurlijk kun je voodoo ook met een positieve intentie toepassen, maar zo staat het over het algemeen niet bekend, althans, dat is niet direct wat er in mijn hoofd opkomt bij het aanschouwen van een dergelijke commercial, maar misschien is dat mijn verknipte geest...

Een gratis speeltje bij de Quest van deze maand.

Waarschuwing!

Het voodoo poopetje is geen speelgoed. Buiten de reguliere functies van het voodoopoppetje, kan het ook gebruikt worden als speldenkussen, tashanger, sleutelhanger, et cetera. De bijgeloten spelden bij het voodopoppetje dienen buiten bereik van kinderen te wortden gehoduen om eventuele gevaren als prikken en steken te voorkomen. Het voodoopoppetje en de spelden dienen te worden opgeborgen in een voor kinderen onbereikbare plaats.


Dan maar hopen dat je aan niemand in het bijzonder denkt terwijl je het ding tot speldenkussen deponeert...

Hij gaat op vakantie, is al weken opgewonden over dit feit en dat is te voelen. Zijn energieveld vliegt hem ver vooruit, in zijn hoofdje speelt hij al lang en breed op de camping, waardoor hij niet goed meer in zijn vel zit, niet meer goed geaard is. Hij is onrustig, alles prikkelt. Een behandeling is geen overbodige luxe.

Hij komt eens in de vier weken voor een soort onderhoudsbeurtje, rent dan steevast enthousiast over de drempel, is als eerste boven, geniet van de aandacht, maar tijdens de behandeling gebeuren er geen gekke dingen meer. Hij doet het goed, er is weinig spanning af te voeren, zijn lijfje blijft goed in balans...

De eerste keren dat hij kwam was er energetisch véél spanning af te voeren. Hij begon dan al snel te geeuwen zodra ik mijn handen op zijn kleine schoudertjes legde. Hij rekte zich dan vervolgens heerlijk uit en genoot met volle teugen van de ontspanning. Dat op zich gebeurt nog maar zelden, enkel op momenten als deze... Nu hij weer in de stoel ligt begint hij als vanouds te geeuwen en strekt zijn lichaam weer languit, een tafereel om jaloers op te worden zo aan het einde van een lange dag. Dan zegt hij op volwassen toon: 'Goh, dat is lang geleden zeg, dat ik zo moest gapen.' Het klinkt een beetje als: Hèhè, het wordt wel weer eens tijd dat er wat gebeurt hier...